Το κέντρο της Αθήνας πάντα μου άρεσε, ιδιαίτερα τις βραδινές ώρες. Παλαιότερα κατέβαινα καθημερινά, τώρα πια σπάνια.
Πρόσφατα πήγα με την παρέα μου, για φαγητό σε ένα γνωστό εστιατόριο στο Μεταξουργείο. Σάββατο βράδυ, βρήκαμε να παρκάρουμε αμέσως αν και λίγο πιο μακρυά. Όλα ήταν τέλεια. Όλα, ώσπου βγήκαμε από το κεντρικό δρόμο και στρίψαμε στο στενό του εστιατορίου...
Μια αφόρητη μυρωδιά τριτοκοσμικού ουρητήριου μας έκοψε την ανάσα. Επιταχύναμε το βήμα και μπήκαμε γρήγορα στο εστιατόριο.
Η απόλυτη αντίθεση. Το περιβάλλον του εστιατορίου ήταν άψογο. Φεύγοντας ασφαλώς η αλλαγή περιβάλλοντος ήταν και πάλι δυσάρεστη.
Στο μυαλό μου ήρθαν όλα αυτά τα ωραία λόγια που ακούμε από τους υποψήφιους δημάρχους Αθηναίων και νομάρχες αττικής, κάθε φορά που έρχονται οι εκλογές τοπικής αυτοδιοίκησης. Αναρωτιέμαι πόσο μπορεί να στοιχίζει εξασφάλιση της στοιχειώδης καθαριότητας στην πόλη; Μιας και η αξία των πάντων πλέον μετριέται σε χρήμα "πόσο κάνει";
Τι ποσοστό του προϋπολογισμού του δήμου ή της νομαρχίας αντιστοιχεί στον τομέα της καθαριότητας;
Είναι αυτό το ποσοστό, ανάλογο της πραγματικής ανάγκης;
Κάθε φορά που έρχομαι "πρόσωπο με πρόσωπο" με τέτοιες καταστάσεις αισθάνομαι ΝΤΡΟΠΗ.
ΕΣΕΙΣ ΚΥΡΙΕ ΔΗΜΑΡΧΕ;;;
Σάββατο 13 Οκτωβρίου 2007
ΑΘΗΝΑ: Το λίκνο του πολιτισμού...
Αναρτήθηκε από
S.
στις
9:54 π.μ.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου