Σάββατο 29 Σεπτεμβρίου 2007

Αδιαφορύπανση (τα σκουπίδια της αδιαφορίας)...

Κάθε μέρα πηγαίνοντας στη δουλειά μου, περπατώ από το Μετρό ώς το γραφείο για μία απόσταση 20´ περίπου.
Στη διάρκεια της διαδρομής παρατηρώ τους ανθρώπους. Τόσο τους πεζούς όσο και αυτούς που κινούντε με τα αυτοκίνητα τους.
Στις διαβάσεις περιμένω, μάταια συνήθως, να σταματήσει κάποιος για να περάσω.
Αυτό που μου έχει κάνει μεγάλη εντύπωση είναι πως πάρα πολλοί άνθρωποι πετούν τα χαρτάκια, και ότι άλλο θεωρούν άχρηστο, στο δρόμο.
Τη προηγούμενη εβδομάδα, για παράδειγμα, πέρασε από μπροστά μου ένα ασθενοφόρο με συνοδηγό μία κοπέλα περίπου 25 χρόνων. Έβγαλε κάποια στιγμή το χέρι της, διακριτικά, από παράθυρο και πέταξε έξω το χαρτομάντιλο που κρατούσε. Μου έκανε ακόμη μεγαλύτερη εντύπωση, που έβλεπα έναν νέο άνθρωπο να δείχνει τέτοια αδραφορία. Δε καταλαβαίνω πως είναι δυνατόν να ζούμε σε μία τεράστια πόλη, με ένα σωρό προβλήματα και εμείς οι ίδιοι να προσθέτουμε περισσότερα.

Αν φυσικά τολμήσεις να πεις σε κάποιον να μη πετάει κάτω τα σκουπίδια του, το ελάχιστο που θα συμβεί είναι να σε "λούσει" με ένα σωρό επίθετα και οι υπόλοιποι να σε κοιτάζουν σα γραφικό μ...α.

Πέμπτη 20 Σεπτεμβρίου 2007

Τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών του 2007

Οι εκλογές τελείωσαν και συχνά ακούμε από δημοσιογράφους και λοιπούς τηλε-ραδιο-σχολιαστές πως την κυβέρνηση στήριξε με την ψήφο του το 42% σχεδόν του ελληνικού λαού.

Ακούμε πως παρά τα περί του αντιθέτου λεγόμενα τα 2 μεγάλα κόμματα συνεχίζουν να συγκεντρώνουν το 80% των προτιμήσεων.

Όλα αυτά βέβαια δεν είναι αυτό που θα λέγαμε το 100% της αλήθειας.

Είναι κοινώς αποδεκτό, πως η πλειονότητα αυτών που αποτελούν το ποσοστό της αποχής, είναι άνθρωποι που (κακώς αλλά) συνειδητά επέλεξαν να μην συμμετάσχουν στην εκλογική διαδικασία.

Άνθρωποι που πιστεύουν πως οι πελατειακές σχέσεις, τα συμφέροντα, τα ΜΜΕ κλπ δεν θα του επιτρέψουν ποτέ να επηρεάσει το αποτέλεσμα των εκλογών.

Το παρακάτω “σλόγκαν” εκφράζει πολύ κόσμο:



Με τα παρακάτω διαγράμματα θα προσπαθήσω να δείξω το πόσο διαφορετικά είναι τα πραγματικά από τα επίσημα αποτέλεσμα.




Ο καθένας ας βγάλει τα συμπεράσματά του...

Παρασκευή 14 Σεπτεμβρίου 2007

Νέα πολιτικά ήθη

Είναι γνωστό πως "ακόμα και ο θεός έχει ανάγκη διαφήμισης, γι' αυτό χτυπούν οι καμπάνες".
Εδώ και πολλά χρόνια έχουμε συνηθίσει και σε αυτό που λέγεται: "πολιτική διαφήμιση" .

Αρχικά η διαφήμιση περιοριζόταν στην αφισοκόλληση, στα αυτοκίνητα με ντουντούκες, που περιόδευαν από γειτονιά σε γειτονιά και στα συνθήματα με σπρέι στους τοίχους.

Στη συνέχεια ο "εκσυγχρονισμός" έφερε τις ραδιοφωνικές, τηλεοπτικές και διαδικτυακές διαφημίσεις...

Τον τελευταίο καιρό η ανοησία κάποιων κομμάτων και των συμβούλων τους (αντίστοιχα η εξυπνάδα αυτών που τους μοσχοπουλάν την υπηρεσία), έφερε και στην Ελλάδα τη χρήση της μεθόδου των ηχογραφημένων μηνυμάτων.

Η θρασύτητα δηλαδή έχει φτάσει σε τέτοια άκρα που σε καλούν στο σπίτι σου, οποιαδήποτε ώρα της ημέρας, για να ακούσεις έναν αυτόματο τηλεφωνητή να σου ζητά να ψηφίσεις αυτόν που έχει τη γαϊδουριά να σε ενοχλεί.
Την ίδια ακριβώς ανόητη τακτική έχουν ακολουθήσει και κάποιες (ευτυχώς λίγες ακόμα) ιδιωτικές εταιρείες.
Μα δεν είναι αυτονόητο πως με αυτόν τον τρόπο πετυχαίνει κανείς τα αντίθετα αποτελέσματα;;;

Ειδικά σε ό,τι αφορά τους υποψήφιους: Πως μπορούμε να ελπίζουμε ότι θα σεβαστούν και θα στηρίξουν τα δικαιώματά μας, όταν δεν σέβονται το θεμελιώδες δικαίωμα της οικογενειακής γαλήνης (η διατάραξη της οποίας φυσικά αποτελεί αδίκημα);

Όλες οι παλαιότερες μέθοδοι ήταν
κακόγουστες, αντιαισθητικές, λαϊκίστικες και συχνά ρυπογόνες. Αυτή η τελευταία νομίζω ξεπερνά και κάθε όριο λογικής.

Η "κοινή λογική" τελικά, είναι πράγματι εξαιρετικά σπάνια. Γίνεται μάλιστα όλο και σπανιότερη κάθε φορά που πλησιάζουμε σε εκλογές...

Δευτέρα 3 Σεπτεμβρίου 2007

Εκλογές 2007 (γιατί όχι λευκό/ακυρο/αποχή)

Ένας φίλος, μου έστειλε το παρακάτω μήνυμα, το οποίο συνυπογράφω και αναδημοσιεύω:

"Πολλοί αγανακτισμένοι ψηφοφόροι, αποφασίζουν να ψηφίσουν άκυρο ή λευκό ή ακόμα και να μην πάνε στις κάλπες, με σκοπό να τιμωρήσουν έτσι, τα μεγάλα κυρίως κόμματα, ως υπεύθυνα για την κατάντια της χώρας.

Στην πραγματικότητα αυτό είναι το μεγαλύτερο ΔΩΡΟ που μπορούν να κάνουν στα δύο μεγάλα κόμματα. Στις παρακάτω γραμμές θα εξηγήσω όσο πιο απλά γίνεται, ώστε να μην έχει κανείς αμφιβολία, γιατί τα δύο μεγάλα κόμματα ΠΑΡΑΚΑΛΑΝΕ να υπάρχει μεγάλο ποσοστό Λευκών/Άκυρων/Αποχής, ώστε να αυξήσουν τα δικά τους ποσοστά.

Αν υποθέσουμε ότι το σύνολο των ψηφοφόρων είναι 100 (ποσοστό 100%), τότε με τον ισχύοντα εκλογικό νόμο, για να σχηματίσει ένα κόμμα αυτοδύναμη κυβέρνηση, χρειάζεται να συγκεντρώσει ποσοστό μεγαλύτερο του 42% από τα ΕΓΚΥΡΑ ψηφοδέλτια. Να το ψηφίσουν δηλαδή στο παράδειγμά μας 43 άτομα.

Τόσο η ΝΔ όσο και το ΠΑΣΟΚ έχουν μια σταθερή βάση ψηφοφόρων (ψηφοφόρους που θα τα ψήφιζαν ακόμα και αν γύριζε η γη ανάποδα, «βαμμένους» με άλλα λόγια), της τάξης του 20% περίπου το κάθε ένα. Με αυτά τα δεδομένα, όποιο κόμμα κατορθώσει να πείσει άλλους 23 ψηφοφόρους να το ψηφίσουν, συγκεντρώνει το ποσοστό που απαιτείται και σχηματίζει κυβέρνηση.

Αν υποθέσουμε τώρα ότι από τους 100 ψηφοφόρους του συνόλου, οι 25 δεν πάνε να ψηφίσουν, έχουμε δηλαδή αποχή 25%.
Από τους 75 που πάνε στις κάλπες, οι 8 ψηφίζουν λευκό και οι 7 ζωγραφίζουν μία μούντζα στο ψηφοδέλτιο πριν το ρίξουν (άκυρο). Έχουμε λοιπόν ποσοστό 15% λευκά/άκυρα.

Αυτό σημαίνει ότι τα έγκυρα ψηφοδέλτια είναι 60 από τα 100 άτομα του συνόλου. Το 42% του 60 είναι 26. Οι 20 «βαμμένοι» οπαδοί του κάθε κόμματος θα τα ψηφίσουν ότι και αν γίνει. Επομένως, όποιο κόμμα μαζέψει άλλες 6 (ολογράφως ΕΞΙ) ΜΟΝΟ ψήφους σχηματίζει κυβέρνηση!.

Στην περίπτωση δηλαδή, που δεν έχουμε αποχή/λευκά/άκυρα, το πρώτο κόμμα χρειάζεται να πείσει 23 ακόμα ψηφοφόρους να το ψηφίσουν, ενώ στη δεύτερη περίπτωση, με ποσοστό 25% αποχή και 15% λευκά/άκυρα, χρειάζεται μόνο 6.


Με απλά λόγια:

ΟΣΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΤΟ ΠΟΣΟΣΤΟ ΑΠΟΧΗΣ/ΛΕΥΚΩΝ/ΑΚΥΡΩΝ, ΤΟΣΟ ΛΙΓΟΤΕΡΕΣ ΨΗΦΟΥΣ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΚΟΜΜΑ ΓΙΑ ΝΑ ΣΧΗΜΑΤΙΣΕΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ.

Πόσο λιγότερες; Σύμφωνα με στοιχεία του Υπουργείου Εσωτερικών, οι εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι για το 2007 είναι 9.824.223 (πηγή

http://www.ypes.gr/ekloges/content/gr/ekl_kat_fr.htm

Το 42% αυτών είναι 4.126.174. Με τα ποσοστά του προηγούμενου παραδείγματος (25% αποχή και 15% λευκά/άκυρα) το 42% γίνεται 2.475.705. Δηλαδή το πρώτο κόμμα χρειάζεται να μαζέψει 1.650.469 λιγότερες ψήφους. (Στην πράξη λόγω του εκλογικού συστήματος - κατανομή εδρών, εκλογικές περιφέρειες κλπ. - είναι ακόμα λιγότερες).

Σκεφτείτε το λοιπόν ξανά όσοι σκέφτεστε να ρίξετε λευκό, άκυρο ή να μην ψηφίσετε καθόλου. Εκτός αν δεν σας πειράζει να αποφασίσουν 2 εκατομμύρια «βαμμένοι» οπαδοί του ενός ή του άλλου κόμματος, ΠΟΙΟΣ και κυρίως ΠΩΣ, θα κυβερνήσει τα 10 εκατομμύρια των Ελλήνων. Δεν πιστεύω όμως πως συμβαίνει κάτι τέτοιο, αλλιώς δεν θα διαβάζατε αυτό το blog.

Πώς να εκφράσετε τη διαμαρτυρία σας; Ψηφίστε οποιοδήποτε μικρό κόμμα νομίζετε πως σας εκφράζει καλύτερα. ..."

Σάββατο 1 Σεπτεμβρίου 2007

Μετά τη φωτιά



Κάθε καλοκαίρι πηγαίναμε σε αυτή τη παραλία, σε αυτό το σημείο, για να δούμε το ηλιοβασίλεμα στο Λιμένι της Μάνης. Τώρα μας λένε οι φίλοι μας που ζουν εκεί, θα κάνουμε αρκετό καιρό να πάμε εκεί χωρίς να σφίγγεται η καρδιά μας από την εικόνα που θα αντικρίζουμε.
Αυτό συμβαίνει βέβαια με όλους τους τόπους και τους ανθρώπους που έχουμε γνωρίσει, αλλά και άλλους που δε τους γνωρίζουμε αλλά τους σκεφτόμαστε σαν να ήταν δικοί μας άνθρωποι, τα "δικά" μας δάση, τα δικά μας χωριά.

Από τη συγκέντρωση(29/8/2007)

Η συγκέντρωση τη Τετάρτη είχε αρκετή συμμετοχή αλλά θα μπορούσε να είχε περισσότερη. Δυστυχώς ενώ σε όλες τις συζητήσεις για τις καταστροφικές φωτιές όλοι εκφράζουν δυσαρέσκεια και οργή, όταν είναι να κάνουμε τα λόγια πράξη, έστω και μια απλή συμβολική πράξη, χωρίς κανένα προσωπικό κόστος για κανέναν, λέμε δε πειράζει και αφήνουμε τους άλλους να συμμετάσχουν για εμάς.
Ίσως τελικά αυτό να είναι και η πηγή όλων των κακών μας, η αδιαφορία μας και το βόλεμα μας.