Πέμπτη 1 Νοεμβρίου 2007

Τι ακριβώς είναι οι "Αντάρτες Βουλευτές";

Τις τελευταίες εβδομάδες (όλο και συχνότερα ομολογουμένως) ακούμε πως σε περίπτωση που μερικοί βουλευτές, του κυβερνώντος κόμματος, καταψηφίσουν κάποιο νομοσχέδιο, θα πέσει η κυβέρνηση (!!!).
Μπορεί κανείς να μου εξηγήσει το γιατί;

Αν καταψηφιστεί ένα νομοσχέδιο, θα ξανασυζητηθεί, θα αλλάξει στα σημεία που διαφωνεί η πλειοψηφία και θα υπερψηφιστεί αλλαγμένο.

Αν η διαφωνία είναι πιο ριζική, αν βουλευτές δηλαδή κρίνουν πως δεν είναι προς το συμφέρον του λαού, τότε απλώς δεν θα πάρει την έγκριση της βουλής και δεν θα γίνει νόμος.
Αυτό σε καμία περίπτωση δε σημαίνει άρση της ψήφου εμπιστοσύνης. Γιατί να πέσει η κυβέρνηση;

Στοιχειώδης αρχή της δημοκρατίας είναι η διάκριση των εξουσιών,
Όπως διδαχτήκαμε από τα συγγράμματα (όσα από αυτά διαβάσαμε) του Πλάτωνα, του Αριστοτέλη, του Τζων Λοκ, του Σαρλ ντε Μοντεσκιέ και άλλων: είναι άλλος ο ρόλος της νομοθετικής εξουσίας (κοινοβούλιο) και άλλος της εκτελεστικής (κυβέρνηση).

Τι υγιέστερο για μια δημοκρατία, από το να κρίνουν οι βουλευτές “κατά βούληση”, ως εκπρόσωποι του λαού, το κάθε νομοσχέδιο ξεχωριστά και να ψηφίζουν αναλόγως;


Κάποιοι φέρνουν ως επιχείρημα το ότι οι βουλευτές εκλέχθηκαν ως υποψήφιοι κάποιου κόμματος και άρα πρέπει να δείχνουν κομματική πειθαρχία.
Μα ψηφίστηκαν ως τέτοιοι διότι το σύστημά μας (δυστυχώς) δεν δίνει διαφορετική δυνατότητα. Σε κάθε όμως περίπτωση, αν είναι έτσι, τότε τι ρόλο παίζει η προσωπικότητα του βουλευτή; Ποια είναι η διαφορά του να εκλεχθεί ο τάδε ή ο δείνα υποψήφιος ενός κόμματος;
Αν οι βουλευτές δεν έχουν δικαίωμα (ακούστηκε και αυτό) να ψηφίσουν κατά βούληση (ή πιο σωστά κατά τη βούληση του λαού), αν είναι υποχρεωμένοι να ακολουθούν τις προσταγές του κόμματος τότε δεν είναι παρά "άβουλοι" αριθμοί...

Πως είναι δυνατόν αυτοί που εκπροσωπούν τον λαό, να ψηφίζουν νόμους που δεν έχουν καν διαβάσει;
Μπορεί σε ένα τέτοιο πολιτικό σύστημα να θεωρείται κυρίαρχος ο λαός;
Μπορεί ένα τέτοιο σύστημα να ονομάζεται Δημοκρατία ή μήπως Δεσποτισμός;

Κυριακή 28 Οκτωβρίου 2007

Μικρή απόδραση


Εκεί που είσαι μέσα στο άγχος, στο τρέξιμο και σου φταίνε όλα, φεύγεις για 2 μερούλες με την πιο καλή σου παρέα μακρυά από την Αθήνα και σου φεύγει το πλάκωμα από τη καρδιά. Πήγαμε στην Ελάτη συναντήσαμε ανθρώπους που μας χαμογελούσαν στο δρόμο, γέμισε το βλέμμα μας με πράσινο και αισθανθήκαμε πάλι ότι ζούμε και οχι ότι επιβιώνουμε.

Σάββατο 20 Οκτωβρίου 2007

Λέμε και καμιά λαλακία να περάσει η ώρα

Τι άλλο θα αντέξουμε να ακούσουμε πια;;;

Βγήκε ο κ. Αλογοσκούφης και μας είπε, ξεδιάντροπα, ότι αυτά που μας έλεγαν πριν τις εκλογές για το ΦΠΑ και τα υπόλοιπα ήταν μ...κιες για να βγουν κυβέρνηση. Μας είπε ότι άλλα λες όταν είσαι κυβέρνηση και άλλα όταν είσαι εκτός. Δηλαδή τι άλλο να σου πει κάποιος για να καταλάβεις ότι είσαι μα...ας που τον ψήφισες;;;;

Και για να έχουμε καλό ερώτημα η Ν.Δ. δεν ήταν τότε στη κυβέρνηση;
Όχι ότι πιστεύαμε αυτά που έλεγαν, ούτε στο ελάχιστο, αλλά είναι πολύ προκλητικό να σου λέει κάποιος κατάμουτρα ότι σου είπε συνειδητά ψέματα αλλά "δεν έγινε και τίποτα βρε αδερφέ".

Φαντάσου δηλαδή να είχαμε και "ισχυρότερη" κυβέρνηση.

Αυτό που με τσατίζει περισσότερο είναι ότι και στις επόμενες εκλογές θα συμβεί ακριβώς το ίδιο. Πάλι κάποιοι θα ψηφίσουν, έχοντας ξεχάσει ότι η κυβέρνηση που ψήφισαν, τους είπε χωρίς ντροπή ΗΛΙΘΙΟΥΣ.

Σάββατο 13 Οκτωβρίου 2007

ΑΘΗΝΑ: Το λίκνο του πολιτισμού...

Το κέντρο της Αθήνας πάντα μου άρεσε, ιδιαίτερα τις βραδινές ώρες. Παλαιότερα κατέβαινα καθημερινά, τώρα πια σπάνια.

Πρόσφατα πήγα με την παρέα μου, για φαγητό σε ένα γνωστό εστιατόριο στο Μεταξουργείο. Σάββατο βράδυ, βρήκαμε να παρκάρουμε αμέσως αν και λίγο πιο μακρυά. Όλα ήταν τέλεια. Όλα, ώσπου βγήκαμε από το κεντρικό δρόμο και στρίψαμε στο στενό του εστιατορίου...

Μια αφόρητη μυρωδιά τριτοκοσμικού ουρητήριου μας έκοψε την ανάσα. Επιταχύναμε το βήμα και μπήκαμε γρήγορα στο εστιατόριο.
Η απόλυτη αντίθεση. Το περιβάλλον του εστιατορίου ήταν άψογο. Φεύγοντας ασφαλώς η αλλαγή περιβάλλοντος ήταν και πάλι δυσάρεστη.
Στο μυαλό μου ήρθαν όλα αυτά τα ωραία λόγια που ακούμε από τους υποψήφιους δημάρχους Αθηναίων και νομάρχες αττικής, κάθε φορά που έρχονται οι εκλογές τοπικής αυτοδιοίκησης. Αναρωτιέμαι πόσο μπορεί να στοιχίζει εξασφάλιση της στοιχειώδης καθαριότητας στην πόλη; Μιας και η αξία των πάντων πλέον μετριέται σε χρήμα "πόσο κάνει";
Τι ποσοστό του προϋπολογισμού του δήμου ή της νομαρχίας αντιστοιχεί στον τομέα της καθαριότητας;
Είναι αυτό το ποσοστό, ανάλογο της πραγματικής ανάγκης;

Κάθε φορά που έρχομαι "πρόσωπο με πρόσωπο" με τέτοιες καταστάσεις αισθάνομαι ΝΤΡΟΠΗ.

ΕΣΕΙΣ ΚΥΡΙΕ ΔΗΜΑΡΧΕ;;;

Δευτέρα 8 Οκτωβρίου 2007

Πάρνηθα - Μετά τις φωτιές

Τι συμβαίνει στην Πάρνηθα, λίγους μόλις μήνες μετά την απώλεια των 40.000 και πλέον στρεμμάτων δάσους της; Οι παρακάτω φωτογραφίες, αποστέλλονται τελευταία από e-mail σε e-mail και προκαλούν αηδία.

Αν είναι αλήθεια πως κάποια κοράκια έχουν ήδη "πιάσει δουλειά" τότε ΓΙΑΤΙ δεν ασχολείτε κανείς με αυτό;

Το έχει ελέγξει ο αρμόδιος εισαγγελέας;
Το δασαρχείο τι κάνει;
Εκείνες οι περίφημες αεροφωτογραφίες, συγκρίνονται σε τακτική βάση με την σημερινή εικόνα ή τελικά απλώς μπήκαν σε κάποιο συρτάρι;
Ασχολείται με το θέμα κανένας μάχιμος δημοσιογράφος;
Υπάρχει κανείς που να μπορεί να απαντήσει;


















Σάββατο 29 Σεπτεμβρίου 2007

Αδιαφορύπανση (τα σκουπίδια της αδιαφορίας)...

Κάθε μέρα πηγαίνοντας στη δουλειά μου, περπατώ από το Μετρό ώς το γραφείο για μία απόσταση 20´ περίπου.
Στη διάρκεια της διαδρομής παρατηρώ τους ανθρώπους. Τόσο τους πεζούς όσο και αυτούς που κινούντε με τα αυτοκίνητα τους.
Στις διαβάσεις περιμένω, μάταια συνήθως, να σταματήσει κάποιος για να περάσω.
Αυτό που μου έχει κάνει μεγάλη εντύπωση είναι πως πάρα πολλοί άνθρωποι πετούν τα χαρτάκια, και ότι άλλο θεωρούν άχρηστο, στο δρόμο.
Τη προηγούμενη εβδομάδα, για παράδειγμα, πέρασε από μπροστά μου ένα ασθενοφόρο με συνοδηγό μία κοπέλα περίπου 25 χρόνων. Έβγαλε κάποια στιγμή το χέρι της, διακριτικά, από παράθυρο και πέταξε έξω το χαρτομάντιλο που κρατούσε. Μου έκανε ακόμη μεγαλύτερη εντύπωση, που έβλεπα έναν νέο άνθρωπο να δείχνει τέτοια αδραφορία. Δε καταλαβαίνω πως είναι δυνατόν να ζούμε σε μία τεράστια πόλη, με ένα σωρό προβλήματα και εμείς οι ίδιοι να προσθέτουμε περισσότερα.

Αν φυσικά τολμήσεις να πεις σε κάποιον να μη πετάει κάτω τα σκουπίδια του, το ελάχιστο που θα συμβεί είναι να σε "λούσει" με ένα σωρό επίθετα και οι υπόλοιποι να σε κοιτάζουν σα γραφικό μ...α.

Πέμπτη 20 Σεπτεμβρίου 2007

Τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών του 2007

Οι εκλογές τελείωσαν και συχνά ακούμε από δημοσιογράφους και λοιπούς τηλε-ραδιο-σχολιαστές πως την κυβέρνηση στήριξε με την ψήφο του το 42% σχεδόν του ελληνικού λαού.

Ακούμε πως παρά τα περί του αντιθέτου λεγόμενα τα 2 μεγάλα κόμματα συνεχίζουν να συγκεντρώνουν το 80% των προτιμήσεων.

Όλα αυτά βέβαια δεν είναι αυτό που θα λέγαμε το 100% της αλήθειας.

Είναι κοινώς αποδεκτό, πως η πλειονότητα αυτών που αποτελούν το ποσοστό της αποχής, είναι άνθρωποι που (κακώς αλλά) συνειδητά επέλεξαν να μην συμμετάσχουν στην εκλογική διαδικασία.

Άνθρωποι που πιστεύουν πως οι πελατειακές σχέσεις, τα συμφέροντα, τα ΜΜΕ κλπ δεν θα του επιτρέψουν ποτέ να επηρεάσει το αποτέλεσμα των εκλογών.

Το παρακάτω “σλόγκαν” εκφράζει πολύ κόσμο:



Με τα παρακάτω διαγράμματα θα προσπαθήσω να δείξω το πόσο διαφορετικά είναι τα πραγματικά από τα επίσημα αποτέλεσμα.




Ο καθένας ας βγάλει τα συμπεράσματά του...